اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر توانایی حل‌مسأله زنان دارای همسر معتاد

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

درون سازمانی

چکیده

مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر توانایی حل مسأله و سازگاری زناشویی زنان دارای همسر معتاد صورت گرفت. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح (پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل) می‌باشد. جامعه آماری این پژوهش کلیه همسران افراد مصرف کننده مواد مراجعه کننده به مراکز درمان سرپایی شهرستان بناب در نیمه دوم سال 1397 بودند که به روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 40 نفر انتخاب و در دو گروه (آزمایش 20 نفر، کنترل 20 نفر) به صورت تصادفی جایگرین شدند. گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقه ای آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد دریافت کرد. گرد آوری اطلاعات در پیش آزمون و پس آزمون از طریق پرسشنامه حل مسأله هپنر و پترسون صورت گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده از آزمون کواریانس چندمتغیره (MANCOVA) استفاده شده که برای این منظور از نرم افزار آماری SPSS20 بهره گرفته شد. نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد تاثیر معناداری بر بهبود مؤلفه های توانایی حل مسأله زنان دارای همسر معتاد دارد (05/0 p<) براساس این نتایج می توان بیان کرد آموزش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، می‌تواند به عنوان گزینه مطلوب آموزشی-درمانی برای بهبود توانایی حل مسأله زنان دارای همسر معتاد باشد.

کلیدواژه‌ها