ارزیابی فضایی- مکانی مراکز انتظام و ارائه الگو جهت افزایش بهره‌وری (مطالعه موردی: شهر تبریز)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه تبریز

2 کارشناس ارشد پیشگیری از جرم

چکیده

چکیده
قرار گرفتن مراکز انتظامی در خارج از مکان‌های بهینه حوزه مربوطه باعث می‌شود آن قسمت از حوزه استحفاظی که از کنترل مأموران خارج است دچار خلأ امنیتی شده و محلی مستعد برای بروز جرائم باشد و برعکس حضور پلیس در محل، در کاهش احساس خطر و ناامنی تأثیر بسیار دارد. موضوع موردبررسی در تحقیق حاضر تحلیل مکانی و فضایی کلانتری‌های موجود در شهر تبریز و ارائه الگوی بهینه به‌منظور ارتقای کیفیت خدمات‌رسانی و تسریع روند حضور نیروهای پلیس در مواجه با انواع جرائم است. این تحقیق با استفاده از روش توصیفی و تحلیلی و با بهره‌گیری از فرایند تحلیل شبکه‌ای (ANP) در محیط سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) انجام‌شده است. جهت ارزیابی فضایی و مکانی کلانتری‌ها از چهار شاخص کلی و پانزده زیر معیار استفاده‌شده است که این معیارها توسط خبرگان در نرم‌افزار Super Decision وزن دهی و اولویت‌بندی گردیده‌اند. نتایج نهایی حاصل از تلفیق نقشه‌های استانداردشده و وزن دهی شده‌ی معیارهای تحقیق به این صورت بوده است که از تعداد دوازده کلانتری موجود در شهر تبریز، تعداد هشت کلانتری در مکانی باارزش مکانی کاملاً مناسب قرارگرفته‌اند و تعداد سه کلانتری در مکانی باارزش مکانی مناسب و یک کلانتری نیز در مکانی باارزش متوسط قرارگرفته است. در مرحله بعدی به‌منظور تعیین مکان‌های بهینه برای چهار کلانتری که از حد ایدئال فاصله داشته‌اند از خروجی‌های نرم‌افزار و انطباق آن با شرایط واقعی شهر استفاده گردیده و برای همه آن‌ها مکان‌هایی باارزش مکانی کاملاً مناسب پیشنهاد گردیده است.

کلیدواژه‌ها