بررسی نقش اختلالات شخصیتی در نوع سرقت در استان آذربایجان شرقی (مورد مطالعه: سارقین شهر تبریز)

نویسندگان

چکیده

ارتکاب جرم به ویژه از نوع خشونت‌بار آن موضوع مورد مطالعه رشته‌های مختلف علمی و همچنین مراجع قانونی بوده است. بحث از ویژگی‌های روانشناختی موثر در ارتکاب جرم به خصوص بررسی ارتباط بین جرم با اختلالات شخصیتی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.
هدف از این مطالعه بررسی ویژگی‌های راونشناختی و نقش اختلالات شخصیتی در نوع سرقت می‌باشد. این مطالعه با روش کمی و ابزار مصاحبه ساختارمند به انجام رسیده است. جامعه آماری پژوهش کلیه سارقین استان آذربایجان شرقی می‌باشد. روش نمونه‌گیری، نمونه‌گیری در دسترس و حجم نمونه 200 نفر می‌باشد، که از بین زندانیان زندان مرکزی تبریز ارجاع شده به پلیس آگاهی استان (دامنه سنی 18 سال و بالاتر و همگی مرد) انتخاب شده است. برای تشخیص اختلالات روانپرشکی از مصاحبه ساختاریافته بر اساس معیار DSM-5استفاده شد. داده‌های جمع آوری شده جهت ارائه بینش منسجم با استفاده از نرم افزار آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
نتایج آزمون خی‌دو حاکی از وجود رابطه معنی‌دار بین اختلال شخصیت پارانوئید، اختلال شخصیت نمایشی و اختلال شخصیت خودشیفته با نوع سرقت (خشن یا غیرخشن) می‌باشد. افرادی که دارای اختلال شخصیت پارانوئید، نمایشی و خودشیفته هستند، میزان ارتکاب به سرقت خشن در بین آنها بیشتر است.

کلیدواژه‌ها